Nanette Kraaikamp tekent voorstellingen die te denken geven. Ze roepen beelden op van transitie en metamorfose, zoals de plantenstengels (is het laurier?) groeiend uit haren, oogleden en open mond van een in droom verzonken meisje. Of zoals het vergankelijk portret, wie weet hoe oud, van een ernstig kijkende jongen – over hem daalt een eeuwig levend naaldwoud. We zien ook witte gedaanten die zich van ons afwenden aan draden naar een toekomst terug in de tijd. En er zijn handen: onverenigbaar bijeen in zwart en wit of met rode (schuldige?) vingertoppen en rigoureus gescheiden van lichaam, bezit en macht.
galerij van de tekenkunst
NANETTE KRAAIKAMP
woont en werkt in Amsterdam
Nanette Kraaikamp tekent voorstellingen die te denken geven. Ze roepen beelden op van transitie en metamorfose, zoals de plantenstengels (is het laurier?) groeiend uit haren, oogleden en open mond van een in droom verzonken meisje. Of zoals het vergankelijk portret, wie weet hoe oud, van een ernstig kijkende jongen – over hem daalt een eeuwig levend naaldwoud. We zien ook witte gedaanten die zich van ons afwenden aan draden naar een toekomst terug in de tijd. En er zijn handen: onverenigbaar bijeen in zwart en wit of met rode (schuldige?) vingertoppen en rigoureus gescheiden van lichaam, bezit en macht.
galerij van de tekenkunst
NANETTE KRAAIKAMP
woont en werkt in Amsterdam
Nanette Kraaikamp tekent voorstellingen die te denken geven. Ze roepen beelden op van transitie en metamorfose, zoals de plantenstengels (is het laurier?) groeiend uit haren, oogleden en open mond van een in droom verzonken meisje. Of zoals het vergankelijk portret, wie weet hoe oud, van een ernstig kijkende jongen – over hem daalt een eeuwig levend naaldwoud. We zien ook witte gedaanten die zich van ons afwenden aan draden naar een toekomst terug in de tijd. En er zijn handen: onverenigbaar bijeen in zwart en wit of met rode (schuldige?) vingertoppen en rigoureus gescheiden van lichaam, bezit en macht.
galerij van de tekenkunst
NANETTE KRAAIKAMP
woont en werkt in Amsterdam
Nanette Kraaikamp tekent voorstellingen die te denken geven. Ze roepen beelden op van transitie en metamorfose, zoals de plantenstengels (is het laurier?) groeiend uit haren, oogleden en open mond van een in droom verzonken meisje. Of zoals het vergankelijk portret, wie weet hoe oud, van een ernstig kijkende jongen – over hem daalt een eeuwig levend naaldwoud. We zien ook witte gedaanten die zich van ons afwenden aan draden naar een toekomst terug in de tijd. En er zijn handen: onverenigbaar bijeen in zwart en wit of met rode (schuldige?) vingertoppen en rigoureus gescheiden van lichaam, bezit en macht.