In de tekeningen van José Krijnen ontspint zich een geraffineerd spel van evoceren en ontkennen, tonen en verhullen, openen en verdichten. Lijnweefsels suggereren plantaardige structuren, boombast, stofpatronen die soms als rijk gedecoreerde kleden de vorm lijken te volgen van een lichaam dat weer verdwijnt in gewichtloze schermen, transparante sluiers. Zichtbaar aanwezig blijven voeten of handen – handen die een gelaat bedekken, stil op een schoot rusten (als bij een gebed) of met toppen van vingers de wonderlijke materie raken, betasten, vastnemen en tonen.
galerij van de tekenkunst
JOSÉ KRIJNEN
woont en werkt in Oosterhout (NB)
In de tekeningen van José Krijnen ontspint zich een geraffineerd spel van evoceren en ontkennen, tonen en verhullen, openen en verdichten. Lijnweefsels suggereren plantaardige structuren, boombast, stofpatronen die soms als rijk gedecoreerde kleden de vorm lijken te volgen van een lichaam dat weer verdwijnt in gewichtloze schermen, transparante sluiers. Zichtbaar aanwezig blijven voeten of handen – handen die een gelaat bedekken, stil op een schoot rusten (als bij een gebed) of met toppen van vingers de wonderlijke materie raken, betasten, vastnemen en tonen.
galerij van de tekenkunst
JOSÉ KRIJNEN
woont en werkt in Oosterhout (NB)
In de tekeningen van José Krijnen ontspint zich een geraffineerd spel van evoceren en ontkennen, tonen en verhullen, openen en verdichten. Lijnweefsels suggereren plantaardige structuren, boombast, stofpatronen die soms als rijk gedecoreerde kleden de vorm lijken te volgen van een lichaam dat weer verdwijnt in gewichtloze schermen, transparante sluiers. Zichtbaar aanwezig blijven voeten of handen – handen die een gelaat bedekken, stil op een schoot rusten (als bij een gebed) of met toppen van vingers de wonderlijke materie raken, betasten, vastnemen en tonen.
galerij van de tekenkunst
JOSÉ KRIJNEN
woont en werkt in Oosterhout (NB)
In de tekeningen van José Krijnen ontspint zich een geraffineerd spel van evoceren en ontkennen, tonen en verhullen, openen en verdichten. Lijnweefsels suggereren plantaardige structuren, boombast, stofpatronen die soms als rijk gedecoreerde kleden de vorm lijken te volgen van een lichaam dat weer verdwijnt in gewichtloze schermen, transparante sluiers. Zichtbaar aanwezig blijven voeten of handen – handen die een gelaat bedekken, stil op een schoot rusten (als bij een gebed) of met toppen van vingers de wonderlijke materie raken, betasten, vastnemen en tonen.